Am doar 18 ani… sau nu
Aseara ajung acasa pe la 5. Imi iau sa mananc ceva din frigider, in asteptarea sotiei, care inca nu ajunsese de la job. De mentionat ca locuim doar noi doi in apartament. Aud ca suna cineva la usa, merg sa deschid. O tipa de la o firma de dulciuri cu un clipboard in mana, la vanatoare de sondaje. Dialogul mai jos: Ea: Buna ziua. Sunt de la firma ……. si facem un sondaj privind…… Parintii tai sunt acasa? (Eu, socat ): Nu, imi pare rau, nu sunt. Sunt inca la serviciu! Ea: Multumesc, o zi buna! Eu: La fel. Pe langa faptul ca in momentul cand m-a intrebat daca sunt parintii acasa ma gandeam daca sunt la o emisiune de farse, avand in vedere si faptul ca nu eram barbierit de 2 zile, mai eram si in dubiu in privinta raspunsului pe care sa il dau: sa o iau si eu la misto sau sa ii spun ce varsta am. Am ales prima varianta, mult mai reconfortanta! Dilema mea este urmatoarea: sa ma bucur ca tipa a crezut ca sunt muult, mult mai tanar decat varsta reala sau sa fiu trist pentru ca nu am parut destul de matur? Totusi, am 25 de ani. Tu ce ai face in locul meu? Banuiesc ca toate fetele se vor bucura, dar de barbati nu sunt sigur. Te bucuri daca altii te cred mult mai tanar (a) decat esti? ( surveys)
